Podjęcie decyzji o wyborze układu mebli kuchennych jest jednym z pierwszych etapów planowania nowej zabudowy. Poniżej prezentuję sześć podstawowych układów - ułatwi Ci to podjęcie decyzji o tym, który układ kuchni odpowiada najbardziej Twojej rodzinie, przyzwyczajeniom oraz wielkości pomieszczenia. Świadomość zalet i wad poszczególnych układów pomoże Ci odpowiednio zaprojektować kuchnię przede wszystkim od strony ergonomii (trójkąt roboczy, układ stref w kuchni) jak i od strony estetycznej. Zaczynamy!
|
Kuchnia jednorzędowa:
model odpowiedni w wąskim pomieszczeniu lub pokoju z aneksem kuchennym jednak najmniej korzystny z punktu widzenia trójkąta roboczego.
Zalety:
- odpowiedni do wąskich pomieszczeń
- prosty przejrzysty układ mebli
- szybki i łatwy w zaprojektowaniu
- dobre rozplanowanie stref pozwoli poprawić słabą ergonomię tego układu
Wady:
- długie odcinki pokonywane podczas pracy w kuchni
- najmniej ergonomiczny układ mebli
- wymaga długiego pomieszczenia
|
|
|
Kuchnia dwurzędowa:
meble i urządzenia umieszczone zostają w szeregu wzdłuż przeciwległych ścian. Układ prosty ale zapewniający świetną komunikację między strefami w kuchni.
Zalety:
- prosty, klasyczny układ kuchni
- lider z punktu widzenia ergonomii
- wspaniałe możliwości aranżacji zgodnie z zasadą trójkąta roboczego
- bez trudu znajdziemy tu miejsce dla niewielkiego stołu jadalnianego
Wady:
- minimalna szerokość pomieszczenia to około 240 cm
- funkcjonalność często zostaje zaburzona przez niewygodne drzwi
- jeśli wzdłuż ściany z zabudową znajduje się okno należy zwrócić uwagę na wysokość parapetu
|
|
|
Kuchnia typu "L":
podobnie jak jednorzędowa tak i ta kuchnia wymaga pokonywania długich odcinków pomiędzy strefami. Wymaga także szerokiego pomieszczenia.
Zalety:
- urządzenia i meble rozmieszczone są wzdłuż dwóch prostopadłych ścian
- dobre warunki pracy jednocześnie dwóm osobom
- łatwo wygospodarować miejsce na niewielki stół
Wady:
- wymaga szerokiego pomieszczenia (około 270 cm)
- problem z wykorzystaniem narożnika
- jeśli wzdłuż ściany z zabudową znajduje się okno należy zwrócić uwagę na wysokość parapetu
|
|
|
Kuchnia typu "U":
choć idealnie spełnia wymagania trójkąta roboczego, nadaje się tylko do większych pomieszczeń. Korzystny pod względem funkcjonalnym, jego zaletą jest bliskość stref względem siebie oraz maksymalne wykorzystanie powierzchni pomieszczenia.
Zalety:
- idealne rozwiązanie pod względem ergonomii
- optymalne jeśli chodzi o trójkąt roboczy
- w łatwy sposób można wygospodarować wygodne miejsce spożywania posiłków
- ustawienie mebli i urządzeń wzdłuż trzech ścian, daje możliwość wysokiej zabudowy
- świetne rozwiązanie dla większej rodziny
Wady:
- wymaga dużego pomieszczenia
- problem z wykorzystaniem narożników
- należy zwrócić uwagę na wysokość parapetów
|
|
|
Kuchnia typu "G":
dobrze się sprawdza w pomieszczeniach o rzucie zbliżonym do kwadratu, w dużych kuchniach można powiązać go z wyspą pośrodku.
Zalety:
- korzystna pod względem trójkąta roboczego
- dużo miejsca do przechowywania
- duża ilość blatów roboczych
- wyraźnie zakreślone granice kuchni
Wady:
- kosztowne wykorzystanie narożników
- problem z wykorzystaniem narożników
- należy zwrócić uwagę na wysokość parapetów
|
|
|
Kuchnia z wyspą:
w obszernych lub połączonych pomieszczeniach w łatwy sposób możemy zlokalizować wyspę - ciekawy i praktyczny element architektury wnętrza. Minimalna wielkość pomieszczenia to okolice 20 m kwadratowych.
Zalety:
- nietypowy, awangardowy design
- możliwość wykorzystania zarówno przy kuchni stylowej jak i nowoczesnej
- dobre rozwiązanie pod względem ergonomii i zasady trójkąta roboczego
- wyspa kuchenne optycznie wydziela kuchnię, nie ujmując przestrzeni otwartemu układowi mieszkania
- dostatecznie duża wyspa daje możliwość przechowywania naczyń
Wady:
- wymaga dużego pomieszczenia
- w przypadku projektów wyspy ze sprzętem AGD wymaga wysokich nakładów finansowych
- wymaga przemyślenia kwestii instalacji elektrycznej, wodno-kanalizacyjnej i wentylacyjnej już na etapie budowy lub remontu pomieszczeń
|
|
